GÖZLER
Genel

GÖZLERİM SENDE KALDI

GÖZLERİM SENDE KALDI

Güller kurumuş ağlıyor solgun yapraklarında,
Toprak kokusunu hissetmiş avuçlarında,
Gecenin karanlığının konuştuğu yalnızlığında,
Aynalara yüzünü gömdüğü zamanın suskunluğunda,
Vakitlerin küller gibi rüzgarla savrulduğunda,
Yağmurların izlerini sildiği unutulmuşluğunda,
Geçtiği siyah, durduğu yerin mavinin kendi yolunda,


Zamanın yaralarını çoğaltarak yazılmışlığında,
Geçen günler, haftalar, aylar ve yılların tutsaklığında,
Sarkaçlar sallanır artık geçmiş ve gelecek arasında,
Zaman geçer, kimin neyi, nasıl eksiltip bitirdiği bu hayatta,
Önemsediklerin durmadan sadece kendini görür aynalarda,
Eskimiş vakitler temmuz ayının değirmeni aslında,
Çok önceden yaşadığın acıları anımsatır ruhunda,
Yaz ayında sonbahar mevsim kuşağının masalını yazar sana,
Bırakın herkes kendi değeriyle kalsın tek başına,
Hak etmeyenler için verdiğimiz çabalar heba olmuş boşuna,
Bir zaman kalmadı geriye yaşadığımız bu dünyada.
Yok artık o vakitler geriye dönülmez tel tel olmuş ayrılıklarda,
Mil çekilmiş zamanın görmeyen gözleri dağılmış bulutlarda,
Zaman verdiklerini hep geri alıyor acımasız vefasızlığında.
Melik/Van-05.07.2018

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.